
साहित्य
पसायदान
Pasaydan
रचना — संत ज्ञानेश्वर · १२७५–१२९६
आतां विश्वात्मकें देवें । येणें वाग्यज्ञें तोषावें ।तोषोनि मज द्यावें । पसायदान हें ॥
जे खळांची व्यंकटी सांडो । तया सत्कर्मीं रती वाढो ।भूतां परस्परें जडो । मैत्र जीवांचें ॥
दुरितांचें तिमिर जावो । विश्व स्वधर्मसूर्यें पाहो ।जो जे वांछील तो तें लाहो । प्राणिजात ॥
वर्षत सकळमंगळीं । ईश्वरनिष्ठांची मांदियाळी ।अनवरत भूमंडळीं । भेटतु भूतां ॥
चलां कल्पतरूंचे आरव । चेतना चिंतामणींचें गाव ।बोलते जे अर्णव । पीयूषाचे ॥
चंद्रमे जे अलांछन । मार्तंड जे तापहीन ।ते सर्वांही सदा सज्जन । सोयरे होतु ॥
किंबहुना सर्वसुखीं । पूर्ण होऊनि तिहीं लोकीं ।भजिजो आदिपुरुखीं । अखंडित ॥
आणि ग्रंथोपजीविये । विशेषीं लोकीं इयें ।दृष्टादृष्ट विजयें । होआवें जी ॥
येथ म्हणे श्री विश्वेशरावो । हा होईल दानपसावो ।येणें वरें ज्ञानदेवो । सुखिया जाला ॥
शब्दार्थ
या भागात येणारे जुने मराठी शब्द.
- तया
- — त्याला, त्या
- किंबहुना
- — थोडक्यात, फार काय सांगावे
ओळीवर टॅप केल्यास ती ठळक होते — कुठे आहात ते सापडावे म्हणून.
चित्र: Dnyaneshwar humbles Changdev — unknown Poona artist, Public domain, via Wikimedia Commons.
WhatsUp मराठी वर — प्रत्यक्ष भेट
हेही वाचा

संत ज्ञानेश्वर
व्यक्तीमराठी भक्तिसाहित्याचा पाया घालणारे कवी. वयाच्या विसाव्या वर्षाच्या आत त्यांनी भगवद्गीतेवर ‘ज्ञानेश्वरी’ ही ओवीबद्ध टीका
Sant Dnyaneshwar

चांगदेव पासष्टी
ओवीचांगदेव पासष्टी
Changdev Pasashti

अमृतानुभव
ओवीशिवशक्तिसमावेशन
Amrutanubhav, prakaran 1

अमृतानुभव
ओवीवाचाऋण परिहार
Amrutanubhav, prakaran 3

अमृतानुभव
ओवीज्ञानाज्ञानभेदकथन
Amrutanubhav, prakaran 4

ज्ञानेश्वरी — अध्याय पहिला
ज्ञानेश्वरीॐ नमो जी आद्या
Dnyaneshwari — Adhyay 1, part 1