भाषा
म्हणी, वाक्प्रचार, शब्दव्युत्पत्ती, बोली.
प्रकार
अनुभवातून आलेले संक्षिप्त शहाणपण.
लाक्षणिक अर्थाने वापरला जाणारा शब्दसमूह.
शब्द कुठून आला याची कहाणी.
सर्व रचना
असतील शिते तर जमतील भुते
म्हणजिथे फायदा असतो तिथे माणसे आपोआप गोळा होतात.
Astil Shite Tar Jamtil Bhute
उतावळा नवरा गुडघ्याला बाशिंग
म्हणघाईगडबडीत विचार न करता चुकीचे वागणे.
Utavala Navara Gudghyala Bashing
नाचता येईना अंगण वाकडे
म्हणस्वतःचे कौशल्य कमी असताना दोष परिस्थितीवर ढकलणे.
Nachata Yeina Angan Vakade
दिव्याखाली अंधार
म्हणमोठ्या वा ज्ञानी माणसातही उणिवा असतातच.
Divyakhali Andhar
अति तेथे माती
म्हणकोणत्याही गोष्टीचा अतिरेक शेवटी नुकसानच करतो.
Ati Tethe Mati
हातच्या काकणाला आरसा कशाला
म्हणउघड दिसणारी गोष्ट वेगळी सिद्ध करून दाखवायची गरज नसते.
Hatachya Kakanala Arsa Kashala
वासरात लंगडी गाय शहाणी
म्हणअज्ञानी माणसांमध्ये थोडेसे ज्ञान असणाराही मोठा ठरतो.
Vasarat Langadi Gay Shahani
गाढवाला गुळाची चव काय
म्हणअरसिक माणसाला मोलाच्या गोष्टीची जाण नसते.
Gadhvala Gulachi Chav Kay
आधी पोटोबा मग विठोबा
म्हणआधी पोटाची गरज भागवावी, नंतर देवधर्म.
Adhi Potoba Mag Vithoba
चोराच्या उलट्या बोंबा
म्हणदोषी माणूसच उलट मोठ्याने आरडाओरडा करतो.
Chorachya Ultya Bomba
एक ना धड भाराभर चिंध्या
म्हणअनेक कामे एकाच वेळी हाती घेतल्याने एकही पूर्ण होत नाही.
Ek Na Dhad Bharabhar Chindhya
तळे राखील तो पाणी चाखील
म्हणजो एखाद्या गोष्टीची राखण करतो, तो त्यातून थोडा लाभ घेतोच.
Tale Rakhil To Pani Chakhil